روزی که یکی از همکارانم از اینجا بیرون برود و دیگر برای کسی کار نکند، آیا من شکست خوردهام؟
نه. اگر آن روز با دانشی بیشتر، اعتمادبهنفسی محکمتر و رؤیایی روشنتر از اینجا برود، من بخشی از موفقیت را ساختهام.**
در شرکت من، آدمها فقط برای انجام وظیفه و دریافت حقوق کنار هم جمع نشدهاند. من میخواهم اینجا جایی باشد که کارکردن، آغازِ رشد باشد؛ جایی که هرکس در کنار تجربهی واقعی، فرصت پیدا کند خودش را بهتر بشناسد، مسئولیت بپذیرد، تصمیمگیری را یاد بگیرد و نگاهش را از «انجام کار» به «ساختن ارزش» گسترش دهد.
به همین دلیل، آموختهها و تجربههایم را با همکارانم به اشتراک میگذارم؛ دربارهی ارتباط، مدیریت، فروش، رهبری و تفکر کارآفرینانه. نه برایاینکه همه یکشکل شوند یا یک مسیر را انتخاب کنند؛ برای اینکه هرکدام بتوانند مسیر خودشان را آگاهانهتر بسازند.
شاید یکی از آنها روزی مدیر توانمندی شود؛ دیگری کسبوکار خودش را راه بیندازد؛ و یکی هم در همین مجموعه، مسئولیت بزرگتری بر عهده بگیرد. مسیرها متفاوتاند، اما خواستهی من یکی است: هیچکس از کنار این تجربه عبور نکند، بیآنکه چیزی به تواناییهایش افزوده شده باشد.
من باور دارم یک شرکت فقط با سرمایه، محصول و فروش ساخته نمیشود؛ با انسانهایی ساخته میشود که رشد میکنند، یاد میگیرند و روزی خودشان میتوانند فرصتآفرین باشند.
برای من، اوجِ کارفرما بودن این نیست که آدمها همیشه به من وابسته بمانند؛ این است که آنقدر رشد کنند که روزی بتوانند با شایستگی، کسبوکارخودشان را بسازند…
برندسازی یعنی ساختن یک تصویر،یک حس و یک اعتباراز «تو» در ذهن مردم.
یعنی کاری کنی که وقتی اسم امین سلطانی یا تو یا اسم شرکتت یا تیمت میاد،یک حس مشخص،یک اعتماد مشخص و یک توقع مشخص تو ذهن طرف مقابل شکل بگیره.